રવિવારની પૂર્તિ શરદ સાહિત્ય મારી નજરે- મંદિર
શરદબાબુની પ્રથમ વાર્તા *મંદિર* જ્યારે તેમણે સ્પર્ધામાં મોકલી ત્યારે પોતાના મામાને નામે મોકલી હતી ને તે પ્રથમ આવી હતી. જ્યારે કુંભારને તેના ઘરવાળા બધાં જ રમકડાંને રંગ કે શાહી લગાવતા તો કોઈવાર ભ્રમર(ભંવર) રહી જતી તો કોઈવાર હોઠ, આંખો , કાન કે નાક રંગાયાં વગર જ વેચવા લઈ જવાતાં. ઘરમાં જતાં જ જોતો કે પિતા નથી , મધુસૂદન તો પૂજા- પાઠ કરવા ગયા હતા. તે એક રમકડું રંગવા અડધો દિવસ કાઢી નાંખતો તો પણ તેનું રમકડું એક પૈસામાં જ વેચાતું. પિતાજીની આસપાસ દિનચર્યા જોઈ હવે ધીરે ધીરે તે હવે ચીવટ ચોકસાઈથી પૂજા - પાઠ કરતી, કરાવતી ને મંદિરમા નાનું સૂકું તૃણ પણ પડેલું જોતી તો ચલાવી ન લેતી. અર્પણાના પાત્રમાં એક સુંદર સ્ત્રી પિતાની ચિંતામાં જ સાસરે જાય ત્યારે તે તેની પાઠપૂજાની તેના મંદિરની બધી જ વાતો વિચારતી.
Become a member to read the complete story
Already a member? Sign in once to continue reading. If your membership is active, you do not need to register again.
Location-based introductory membership · Secure online payment


