ગુજરાતમાં વધુ પાંચ Pilot Training Institutions વિકસાવી તેમની કુલ સંખ્યા દસ સુધી પહોંચાડવાની પહેલ રાજ્યના યુવાનો અને Aviation ક્ષેત્ર માટે નવી સંભાવનાઓનાં દ્વાર ખોલી શકે છે. આ નિર્ણયને માત્ર તાલીમ સંસ્થાઓની સંખ્યા વધારવાના પ્રયાસ તરીકે નહીં, પરંતુ ગુજરાતને દેશના અગ્રણી Aviation Training Hub તરીકે સ્થાપિત કરવાની દિશામાં લેવાયેલા વ્યૂહાત્મક પગલા તરીકે જોવો જોઈએ. ગ્રામીણ વિસ્તારોના યુવાનો અને દીકરીઓને Aviation ક્ષેત્રમાં આગળ વધવા માટે પ્રોત્સાહન આપવામાં આવે તો આ પહેલ વધુ સમાવેશી બની શકે. હવે Aviation Training ક્ષેત્રે ગુણવત્તા, સલામતી અને સૌને સમાન તકના મજબૂત પાયા સાથે આગળ વધવામાં આવે તો ગુજરાતના યુવાનો માત્ર વિમાન નહીં ઉડાવે, પરંતુ દેશના ઉડ્ડયન ક્ષેત્રને પણ નવી ઊંચાઈએ લઈ જશે.
ભારતના કુલ ભૂભાગ અને વસ્તીમાં પ્રમાણમાં નાનો હિસ્સો ધરાવતું ગુજરાત રાષ્ટ્રીય અર્થવ્યવસ્થા, ઉદ્યોગ, કૃષિ, સહકાર અને વેપારમાં અસાધારણ યોગદાન આપી રહ્યું છે. આ સિદ્ધિ માત્ર આંકડાઓની સફળતા નથી; તે ગુજરાતીઓની સાહસિકતા, પરિશ્રમ, વ્યવસાયિક સૂઝ અને વૈશ્વિક દૃષ્ટિનું પરિણામ છે. સુરતના હીરા અને કાપડ ઉદ્યોગથી લઈને અંકલેશ્વર–વાપીના Chemical Clusters, જામનગરની Refinery, કચ્છના બંદરો અને આણંદની સહકારી દૂધક્રાંતિ સુધી ગુજરાતનું વિકાસ મોડેલ વિવિધતાથી ભરેલું છે. Statue of Unity, કચ્છનું સફેદ રણ, દ્વારકા, સોમનાથ અને Gir જેવા પ્રવાસન સ્થળોએ રાજ્યની વૈશ્વિક ઓળખ વધુ મજબૂત બનાવી છે. સર્વસમાવેશક, હરિત અને માનવકેન્દ્રી વિકાસના માર્ગે આગળ વધીને ગુજરાત ભારતને વિકસિત રાષ્ટ્ર બનાવવામાં વધુ શક્તિશાળી ભૂમિકા ભજવી શકે છે.
બાળકો અને કિશોરો વાસ્તવિક દુનિયા કરતાં ડિજિટલ દુનિયામાં વધુ સમય પસાર કરી રહ્યા છે. ઑનલાઇન ગેમિંગ, સાઇબર બુલિંગ, અશ્લીલ સામગ્રી, ખોટી માહિતી અને અજાણ્યા લોકો સાથેનો સંપર્ક તેમના માનસિક સ્વાસ્થ્યને અસર કરી શકે છે. જોખમી સામગ્રી રોકવા, સાઇબર બુલિંગ અંગે ઝડપી ફરિયાદ વ્યવસ્થા ઊભી કરવા અને બાળકોને લક્ષ્ય બનાવી થતી જાહેરાતો ઉપર નિયંત્રણ મૂકવાની પણ જરૂર છે. માતા-પિતાએ બાળકો સાથે વિશ્વાસપૂર્ણ સંવાદ રાખવો, સ્ક્રીન સમય માટે સંતુલિત નિયમો નક્કી કરવા અને પોતાના ડિજિટલ વર્તનથી યોગ્ય ઉદાહરણ પૂરું પાડવું જોઈએ. સરકાર, સોશિયલ મીડિયા કંપનીઓ, શિક્ષણ સંસ્થાઓ અને પરિવાર સંયુક્ત રીતે જવાબદારી નિભાવે તો ડિજિટલ વિશ્વ યુવાનો માટે માનસિક કેદ નહીં, પરંતુ જ્ઞાન અને વિકાસનું સુરક્ષિત માધ્યમ બની શકે છે.
ગણેશોત્સવ હોય, નવરાત્રિ હોય કે દિવાળી—દરેક પર્વ આપણને કોઈ મૂલ્ય શીખવે છે. ગણેશોત્સવ જ્ઞાન અને વિવેકનું સ્મરણ કરાવે છે, નવરાત્રિ શક્તિ અને સાધનાનું પ્રતીક છે, જ્યારે દિવાળી આંતરિક અંધકાર દૂર કરીને પ્રકાશ તરફ આગળ વધવાનો સંદેશ આપે છે. જો ઉજવણી માત્ર ખર્ચ, દેખાવ અને ભીડ પૂરતી સીમિત બની જાય તો આ સંદેશ સમાજ સુધી કેવી રીતે પહોંચશે? જો ઉપવાસ વિશેષ વાનગીઓના પ્રદર્શન અને અતિશય ભોજનમાં ફેરવાઈ જાય તો તેની આંતરિક ભાવના નબળી પડે છે. આનંદથી તહેવાર ઉજવવામાં કોઈ વાંધો નથી; પરંતુ આનંદ સાથે મર્યાદા, પર્યાવરણ પ્રત્યે જવાબદારી અને બીજાની સુવિધાનું ધ્યાન હોવું જોઈએ. ભવ્યતા કરતાં ભાવ અને પ્રદર્શન કરતાં પ્રાર્થના મહત્ત્વની બને—ત્યારે જ આપણા તહેવારોની સાચી પવિત્રતા જળવાઈ રહેશે.
આધુનિક જીવનશૈલીની અસર હવે યુવાનોના પાચનતંત્ર ઉપર પણ ગંભીર રીતે જોવા મળી રહી છે.
અનિયમિત ભોજન, જંકફૂડનું વધતું સેવન, માનસિક તણાવ, મોડી રાત સુધી મોબાઇલનો ઉપયોગ અને શારીરિક પ્રવૃત્તિના અભાવને કારણે 15થી 35 વર્ષની વયજૂથમાં પાચનતંત્ર સંબંધિત બીમારીઓના કેસ વધી રહ્યા છે.
તબીબી નિષ્ણાતોના જણાવ્યા અનુસાર છેલ્લા બે દાયકામાં આવા કેસોમાં આશરે 25 ટકાનો વધારો નોંધાયો છે.
પાચનતંત્રના રોગો અંગે યોજાયેલી બે દિવસીય તબીબી પરિષદમાં દેશ-વિદેશના ગેસ્ટ્રોએન્ટરોલોજિસ્ટ, કેન્સર નિષ્ણાતો અને સર્જનોએ સારવારની નવી પદ્ધતિઓ તથા યુવાનોમાં વધી રહેલા જોખમ અંગે ચર્ચા કરી હતી.
વ્યંગ અને હાસ્ય લોકશાહી સમાજના અભિન્ન અંગ છે.
સત્તા, નીતિ અને જાહેર જીવનની વિસંગતિઓને સરળ ભાષામાં લોકો સુધી પહોંચાડવાની શક્તિ વ્યંગમાં રહેલી છે.
પરંતુ જ્યારે રાજકીય રમૂજ વ્યક્તિગત અપમાન, પરિવાર અંગેની ટિપ્પણી, શારીરિક દેખાવની મજાક અથવા અસંસ્કારી ભાષામાં ફેરવાય ત્યારે તે સ્વસ્થ હાસ્ય રહેતું નથી.
આવા શબ્દો જાહેર સંવાદનું સ્તર નીચું લાવે છે અને સમાજમાં કડવાશ વધારે છે.
