તાળીઓ પછીનું મૌન : જ્યારે કામ પૂરું થાય અને પોતાની ઓળખ ખોવાઈ જાય
જ્યારે કામ જ ઓળખ બની જાય છે "હું મેનેજર છું", "હું શિક્ષક છું", "હું સરકારી અધિકારી છું", "હું કમાણી કરનારો માણસ છું" — આ બધું સાચું છે, પરંતુ આ વ્યક્તિની સંપૂર્ણ ઓળખ નથી. માણસ એક મિત્ર પણ છે, એક પિતા પણ છે, એક માતા પણ છે, એક જીવનસાથી પણ છે અને સૌથી મહત્વનું, એક જીવંત લાગણીઓ ધરાવતી વ્યક્તિ પણ છે. જ્યાં સુધી આપણે કોઈને મદદ કરીએ છીએ, કમાઈને આપીએ છીએ, કામ કરી આપીએ છીએ અથવા કોઈ જવાબદારી ઉઠાવીએ છીએ ત્યાં સુધી આપણું મહત્વ દેખાય છે. પરિણામે જ્યારે જીવનનો કોઈ મોટો વળાંક આવે છે — જેમ કે નિવૃત્તિ, બીમારી અથવા એકલતા — ત્યારે માણસને સમજાય છે કે સંબંધો માટે પૂરતો સમય ક્યારેય ફાળવ્યો જ નહોતો. બાળકો મોટા થઈ જાય છે, માતા-પિતા વૃદ્ધ થઈ જાય છે અને જીવનસાથી પણ પોતાની દુનિયામાં વ્યસ્ત થઈ જાય છે.
Become a member to read the complete story
Already a member? Sign in once to continue reading. If your membership is active, you do not need to register again.
Location-based introductory membership · Secure online payment


